De werknemer is van 1 mei 2024 tot 1 juni 2025 bij twee werkgevers in dienst geweest als bezorger. Op 21 augustus 2024 valt hij tijdens het dweilen van de keukenvloer in de snackbar bij werkgever 1 op zijn knie. De volgende dag laat hij de werkgever per whatsapp weten wat er is gebeurd en meldt zich af voor het werk.

Opnieuw afgescheurde pees in knie

De diagnose van de behandelend arts luidt: recidief patellapeesruptuur. Deze pees is essentieel voor het strekken en opheffen/optillen van de knie. Het is aannemelijk dat dit het gevolg is van het ongeval. De werknemer is 2 keer eerder aan de knie geopereerd, waarbij de afgescheurde pees opnieuw is vastgezet aan het bot. Ondanks een revalidatietraject met fysiotherapie raakt hij arbeidsongeschikt tot het einde van zijn (tijdelijke) dienstverband.

Werknemer: vergoeding schade arbeidsongeval

De werknemer vordert voor de kantonrechter een verklaring voor recht dat beide werkgevers hoofdelijk aansprakelijk zijn voor zijn materiële en immateriële schade. Hij legt hieraan ten grondslag dat hij op 21 augustus 2024 in de snackbar is uitgegleden tijdens het dweilen van de keukenvloer. Hij is hierbij gewond geraakt aan zijn knie, waardoor sprake is van een arbeidsongeval. Hij vordert een voorschot van € 7.500 op de schadevergoeding voor door hem gemaakte kosten. Ook lijdt hij een verlies aan verdienvermogen en immateriële schade.

Is er wel sprake van een arbeidsongeval?

De kantonrechter overweegt dat het begrip "zijn werkzaamheden" ruim moet worden opgevat. Daar vallen ook andere dan de gebruikelijke werkzaamheden onder, mits uitgevoerd op de werkplek. Volgens de werkgevers valt het dweilen van de keukenvloer niet onder de gebruikelijke werkzaamheden van de werknemer als bezorger. Maar de werknemer stelt dat hij buiten de bezorgwerkzaamheden ook andere hand- en spandiensten verrichtte in de snackbar.

Zonder schriftelijke arbeidsovereenkomst staat niet vast dat de werkzaamheden van de werknemer alleen bestaan uit maaltijdbezorging. Volgens de kantonrechter valt schoonmaakwerk in de snackbar onder werkzaamheden die daar gebruikelijk zijn. Daarmee voldoen ze aan de kwalificatie "uitoefening van zijn werkzaamheden". Daar komt bij dat uit het whatsappverkeer met de werknemer van vlak na de melding van zijn val, niet blijkt dat de werkgevers het raar vonden dat de werknemer aan het dweilen was.

Verder staat vast dat de werknemer na het ongeval geopereerd is en zijn werkzaamheden niet meer heeft kunnen hervatten. Ook heeft de werknemer door de val schade opgelopen. Het ongeval van 21 augustus 2024 is dus een arbeidsongeval.

Verweer werkgevers: antisliptegels op vloer

De werkgevers moeten nu bewijzen dat zij hun zorgplicht zijn nagekomen. Zij betwisten dat sprake is van een arbeidsongeval, omdat de vloer dweilen niet tot het takenpakket van de werknemer behoorde. De werknemer hoefde helemaal niet achter de frituurpannen te komen of daarmee samenhangend schoonmaakwerk te verrichten.

Daarom waren de werkgevers niet verplicht om de werknemer veiligheidsschoenen ter beschikking te stellen. Ze voeren verder aan dat het niet glad was in de snackbar, omdat zij de vloer in de nabijheid van de frituurpannen hebben voorzien van antisliptegels.

Rechter: huis-tuin-en-keukenongeval

De kantonrechter oordeelt dat het ongeval van de werknemer thuishoort in de categorie huis-tuin-en-keuken-incidenten. Dat zijn arbeidsongevallen door gevaren waarvoor een werkgever niet kan of hoeft te waarschuwen. Het is immers algemeen bekend dat een natte vloer glad(der) is, zodat meer oplettendheid mag worden verwacht van degene die dweilt.

Volgens de kantonrechter hebben de werkgevers al de nodige voorzorgsmaatregelen genomen tegen uitglijden door antisliptegels te leggen in de frituurzône. Daarmee hebben zij aan hun zorgplicht voldaan.

Hoe ongelukkig de val van de werknemer ook is, de werkgevers treft hier geen blaam. De kantonrechter wijst daarom de vorderingen van de werknemer af en veroordeelt hem ook in de proceskosten.

Nawoord

Een werkgever is in beginsel op grond van artikel 7:658 Burgerlijk Wetboek aansprakelijk voor ongevallen tijdens het werk. Dat geldt niet voor een zogeheten huis-, tuin- en keukenongeval. Een dergelijk ongeval is het gevolg van een alledaags risico dat een werknemer ook privé had kunnen lopen en losstaat van specifieke arbeidsrisico's.

Denk hierbij aan algemeen bekende, voor de hand liggende gevaren, zoals struikelen over een drempel, uitglijden over een schone, droge vloer of zich snijden aan een schilmesje. Een bekend voorbeeld uit de jurisprudentie is het oordeel van de Hoge Raad dat een werkgever niet hoeft te waarschuwen voor de scherpte van een broodmes (Hoge Raad, 4 oktober 2002 – ECLI:NL:HR:2002:AE4090).

Bron: Kantonrechter Maastricht, 27 mei 2026 – ECLI:NL:RBLIM:2026:5119