U ligt op een strand ver weg waar u met de auto naartoe bent gereden of met het vliegtuig naartoe bent gevlogen. U vliegt best wel veel namelijk. Ik woon niet te ver van Schiphol af, dus ik kan het weten. Misschien zwerft u door de bergen. Kan natuurlijk ook. Of u bent gewoon thuis, maar heeft de computer en telefoon uit staan. Want ook al bent u er, u bent er toch niet. U viert vakantie.
Wat niet gezien wordt bestaat eigenlijk niet. Dit is dus een niet-column die alleen maar kan gaan over een nononderwerp. De verkiezingen bijvoorbeeld. Die zijn nog niet gehouden, maar de uitslag staat op de een of andere manier toch ook al wel vast getuige uitspraken als: ‘de strijd om wie de grootste partij zal worden zal gaan tussen SP en VVD’. Een uitspraak die ook al gaat over iets dat niet is, want als er twee groepen zijn, die het niet eens zijn met elkaar, dan zijn het wel de kiezers van de VVD en de SP. (Terwijl deze partijen lokaal toch samenwerken. Ook wat niet is kan toch iets worden)
Een ander onderwerp wat niet onbesproken kan blijven in een zomerse totaal onzinnige niet-column over dingen die er niet zijn is natuurlijk de eurocrisis. Die is er al maanden niet echt, maar vult niettemin al het nieuws met verve.
Dat is de crisis die gaat over een van de rijkste continenten ter wereld, met een betrekkelijk bescheiden schuldenlast vergeleken met b.v. die van de VS (noem het maar een onschuld). Op dat continent is op basis van niets, teveel niet-bestaand geld uitgeleend ten behoeve van zaken die er in veel gevallen niet toe deden of in ieder geval economisch gezien geen bestaansrecht hadden. De essentie van die crisis lijkt te zijn dat we de oplossing ervan niet willen. Als je tenminste de markten moet geloven, die voortdurend hun gebrek aan geloof uitspreken in de mogelijke oplossingen. Dit nadat zij de crisis, die er niet was en eigenlijk ook niet is, zelf veroorzaakt hebben, door hun onzin.
Mijn persoonlijke favoriete zomeronderwerp in dit kader is asbest. Zojuist is bekend geworden dat het in reeds schoongemaakte huizen in de wijk Kanaleneiland in Utrecht barst van de asbest. Ik wacht erop dat de schoonmakers gaan verklaren dat het er ten tijde van de schoonmaak niet was. De reden dat het mijn favoriete onderwerp is, is dat ik er persoonlijk flink last van heb (ik heb een hoeveelheid asbest in mijn tuin hoewel ik niet in Utrecht woon). Ik hoop nu stilletjes dat mijn asbest na de zomer gewoon verdwenen zal zijn. Die Aleid Wolfson is trouwens de beste niet-burgemeester van Nederland.
Alle gekheid op een stukje (sorry stokje), ik hoop toch zo dat we na de zomer in staat zijn om alle gekkigheid achter ons te laten. Want dat moet toch het doel van uw en onze vakantie zijn: dat we ontstressen, dat we ontspannen en dat we samen met de mensen waar we van houden weer gewoon onszelf zijn. Dat we weer gaan doen waar het wel om gaat: de wereld mooier maken voor de mensen waar we van houden, zorgen voor onszelf en zorgen voor wie dat niet kan.
Kijk dat heb ik nou. Ik lig nog niet in mijn hangmat of ik krijg al last van zomerdromen.
